Emoties zijn net kinderen die meerijden in je auto

Stel je voor:
Je zit in de auto. Onderweg naar iets waar je heen wil of moet.
En er zijn kinderen mee.
Ze vragen aandacht.
Je hebt er last van.
Het leidt je af.
Je hebt nu geen zin in dat gezeur.
Wat kun je doen?
Je kunt ze in de kofferbak stoppen.
Klep dicht.
Onzichtbaar, maar waarschijnlijk heeeeel hoorbaar.
Het leidt je nog meer af van het rijden.
Andere oplossing.
Je zet ze achter het stuur.
Zij bepalen de route, het tempo en het einddoel.
Waarschijnlijk sta je doodsangsten uit en is het levensgevaarlijk.

Je komt erachter dat de eerste optie – de kinderen – op de achterbank, toch de beste is. De kinderen zijn er, maar jij kunt een oogje in het zeil houden, afspraken maken, streng toespreken. En heel belangrijk, jij hebt de regie over de auto en de route.

Zo is het ook met emoties.
Stop je ze weg of laat je de emoties jou leiden?
Beiden zijn verleidelijk. Want ze lijken de minste energie te kosten.
Het overkomt je en je hebt niet het gevoel dat je een keuze hebt.

Hoe kun je deze keuze wel voor jezelf creëren?
Daarover gaat de workshop op zaterdag 21 april.
Hoe bepaal jij wanneer en op welke manier je emoties er mogen zijn? Zodat jij niet meer helemaal overgeleverd bent aan je emoties en zij minder snel met jou aan de haal gaan. Juist in jouw situatie als naaste van angstig, dwangmatig of dominant gedrag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *