Wat ben jij of ik waard? Over vergoeding

Regelmatig krijg ik de vraag of ik vergoed word. Hoewel ik er regelmatig over heb gedacht om contact op te nemen met verzekeraars over vergoeding, deed ik dat toch niet. Ik wil me niet houden aan allerlei regels en protocollen. Wat ik doe grenst – gevoelsmatig – aan therapeutisch. En toch ben ik coach. Kunnen werken op de manier waar ik vertrouwen in heb is mij veel waard.
Bewust heb ik geen psychologie gestudeerd.

Vergoeding door werkgever

Wat mensen vaak niet weten is dat werkgevers een budget hebben voor persoonlijke ontwikkeling van hun werknemers. Veel van mijn cliënten krijgen op die manier het traject volledig vergoed. En eerlijk gezegd betalen ze daarna zelf graaghet 2e traject. Gewoon omdat het leuk is en omdat ze het zichzelf gunnen.
Wil je niet alles aan je werkgever vertellen over je thuissituatie? Op de factuur staat mijn praktijknaam vermeld en coachtraject. Verder geen details.

Vergoeding door verzekeraar via CAT

Vanaf 1 januari 2018 word ik wel vergoed. Ik ben dan aangesloten bij het CAT, een jong collectief platform voor alternatieve therapeuten die verzekeringen en vergoedingen regelt voor ‘alternatieve therapeuten’. En hoewel ik mij  absoluut geen alternatief therapeut voel, valt coaching hier wel onder. In combinatie met mijn BIG-registratie is vergoeding dus mogelijk.
Het CAT heeft nog geen afspraken met alle  verzekeraars, maar breidt zich steeds meer uit.
Ik ben ingedeeld als level 3 therapeut.

Als je een kennismaking met mij doet, ga ik wel tegen je zeggen dat je niet bij mij moet komen omdat ik vergoed word. Kom alleen bij mij omdat jij iets wilt veranderen!

Hoeveel ben jij waard om in te investeren?

En dan wil ik nog één ding kwijt over geld. Een traject doen bij mij of iemand anders kost geld. Net als de bakker, supermarkt, auto rijden of op vakantie gaan. Net als de praktijkondersteuner bij de huisarts of de psycholoog.
Ik heb veel geïnvesteerd in mijzelf om te kunnen veranderen. Persoonlijk en ook financiëel.
Juist omdat wij vast zitten in het patroon van de ander, zijn we niet gewend in onszelf te investeren.
Daarnaast zitten we ook vast in onze overtuigingen. Coaching doe je omdat je het leuk vindt, als je je graag persoonlijk wilt ontwikkelen. In dit geval doen we het neit omdat we zelf zo graag willen, maar omdat we geen andere uitweg meer zien.

Dus eigenlijk is de vraag:
Wil je investeren in jezelf? Mag je het? Durf je het? Moet je het? Kan je het?
Vaak hoor ik – achteraf – van cliënten dat ze zelf graag een traject bij mij wilden doen, maar dat hun partner of kind dat niet goed vond.
Angst en dwang willen graag ruimte en groter worden. Het zou zomaar kunnen dat je partner of kind jou (wel of niet in woorden gezegd) verbied om hulp voor jezelf te zoeken. Dit gaat over hun angst voor verandering. En tegelijk is het een vorm van emotionele chantage.
Als je bij mij de Boonstra-methode volgt, ga je juist liefdevol en zorgvuldig te werk.

En als geld echt een probleem is?

Mocht je mijn hulp heel graag willen en niet kunnen betalen (of ken je iemand voor wie dat de realiteit is), neem ook contact met mij op. Laat geld geen belemmering zijn om je eigen verandering in te zetten of mijn hulp te vragen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *