Vals Alarm

Heb je het boek al gelezen? Menno Oosterhof omschrijft op een bijzondere en duidelijke manier wat dwang is. Het is een vals alarm, maar het is een alarm dat wel afgaat. Als naaste zie je dat het alarm vals is, maar voor de ander is het echt.

Veel van mijn cliënten die een partner hebben met angst of dwang, worstelen met de vraag of ze het aan de kinderen moeten uitleggen en vervolgens op welke manier.

Vaak wil de ouder die de angst of dwang heeft, niet dat het verteld wordt aan de kinderen (of aan anderen). Het schaamtegevoel is groot. Door het niet te vertellen, verzwijg je iets. En dat is de boodschap die je kinderen mee geeft: In dit gezin verzwijgen we iets. Want natuurlijk hebben kinderen feilloos in de gaten dat er iets aan de hand is. Al kunnen ze het misschien niet benoemen. Wij hoeven kinderen niet voor de gek te houden.

Peter is getrouwd met Ineke, samen hebben ze drie kinderen tussen de 6 en 12 jaar. Ineke wil niet dat Peter aan de kinderen vertelt waar zij last van heeft. Alles wat zij niet durft en de rituelen die zij uitvoert.

Peter en ik hebben het daar, gedurende zijn traject bij mij, regelmatig over gehad. Hij heeft grote stappen gezet om uit het patroon van meedwangen en vermijden te stappen. En dat doet hij goed. Ineke heeft zelfs gezegd dat zij blij is met de hulp die Peter heeft gekregen. Het is thuis gezelliger, er is minder spanning tussen hen en daar is ook Ineke blij mee.

Peter heeft het boek “Vals Alarm” gekocht toen het uitkwam. Hij heeft het aangedurfd om het in de huiskamer te laten liggen. En jawel, Ineke is het boek ook gaan lezen.

Ineke vindt het een goede term “Vals Alarm”. Peter haakt er op in. “Misschien is dit de manier waarop we aan de kinderen kunnen uitleggen wat het is?” Ineke knikt voorzichtig.

Een dag later komt het al te sprake omdat de kinderen een brandoefening hebben gehad op school. Peter legt de link naar de dingen waar Ineke last van heeft, bijvoorbeeld dat zij niet alles kan eten omdat zij bang is voor ziekten. Een vals alarm. De kinderen nemen het rustig aan en lijken het snel te begrijpen.

‘s Avonds maak Peter kip klaar voor de hemzelf en de kinderen, Ineke eet dit niet en wil eigenlijk ook niet dat haar kinderen dit eten. Het lukt haar om de spanning redelijk onder controle te houden. “Mam,” zegt de middelste: “het is vals alarm, maar dan eet jij toch iets anders lekkers?” En begint direct enthousiast over iets anders.

Peter zucht ontspannen. Het geheim is doorbroken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *