De metafoor van een vals alarm – Pamela deel 11

Pamela wil graag aan de kinderen vertellen dat Pieter OCD heeft, maar Pieter is het daar niet zo maar mee eens. En ja, wat is dan toeval? Dat wat je toevalt! En daar maakt Pamela gebruik van.

“Oh, wij hadden vandaag ook een vals alarm op school. Het ging keihard en toen moesten we allemaal naar buiten op het schoolplein staan en ging juf tellen of we er allemaal waren. Maar Nick zat op de wc, die kwam later naar buiten. En toen……”
Maaike vertelt honderduit als ik thuis kom.
“Gaat dat boek hier ook over?” vraagt ze.
Ik haal diep adem. ”Nee, dit gaat over een ander soort alarm.”

De metafoor van het vals alarm

Ik zie Pieter in de keuken staan en zie dat hij luistert. En ik begin te vertellen dat sommige mensen een alarm horen in hun hoofd dat niet echt is. Als ik het voorbeeld van handen wassen gebruik (je denkt echt dat je handen niet schoon zijn), begrijpen zowel Ruben als Maaike waar het om gaat. “Pap,” zegt Ruben: “Is dat wat jij ook doet? Hoor jij dan ook een alarm?”

Pieter komt erbij. “Het is wel een goeie vergelijking,” zegt hij aarzelend.

Ik gebruik het voorbeeld wat Thea vertelde over jeuk op je hoofd. Maaike begint gelijk te krabben, want er zijn weer luizen in de klas. “Maaike, dit is het precies. Je bent gisteren gecontroleerd op luizen en je weet dat je ze niet hebt, maar je moet nu krabben.” We beginnen allemaal te lachen.
Pfffffff, het is dat ik weet dat dit echt is, anders zou ik denken dat het verzonnen is. Dit is wel heel toevallig.

Dwang is een ziekte

Het boek ‘Vals Alarm’ van Menno Oosterhof ligt sinds een paar dagen in de kamer. Ik moest een aantal dagen moed verzamelen om dat te doen. Pieter zag het liggen, maar zei er niks van en raakte het niet aan. Denk ik.

Toen ik van de week voorzichtig opperde om de kinderen te vertellen wat hij heeft, reageerde hij boos. We kunnen er samen al nauwelijks over praten, laat staan met de kinderen. Maar die zijn niet gek. Ze zien heus wel wat er gebeurt. Het lijkt nu of we een geheim hebben.

“Als je een andere ziekte zou hebben, suikerziekte of zo, dan zouden we het toch ook zeggen? Dit is jouw schuld niet, dwang is een ziekte. Ruben begint je na te doen en Maaike staat soms zo naar je te kijken. Gisteren vroeg ze waar je was toen je naar je therapeut was. Ze weten dat ik naar iemand toe ga om te praten. Ik wil geen moeder zijn die liegt tegen haar kinderen.”

Pieter liep weg. Ging zijn handen wassen en vroeg later heeeel veeel bevestiging.
Wat is OCD een k*tziekte!!!

En dan gebeurt dit.
Als ik de kinderen heb ingestopt, zit Pieter beneden op de bank met het boek in zijn handen.
Ik ga naast hem zitten en hij pakt mijn hand vast.

Het verandert

Er verandert iets. Of misschien is het meer dat ik verander.
Voor het eerst heb ik het gevoel dat ik een man heb met een ziekte i.p.v. een man die dingen doet waar ik me voor schaam.
Oké, het schaamtegevoel is niet weg, maar ergens daaronder zie en voel ik Pieter weer.

Dat is nieuw.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *