Herinneringen en complimenten – Pamela deel 7

Pamela is voor haar eerste sessie bij mij geweest. En ongemerkt zet dat al iets in beweging.

Er zitten twee weken tussen mijn eerste en tweede gesprek bij Thea. Hoewel ik het idee heb dat ík vooral gepraat heb en er nog weinig aan coaching is gedaan, merk ik dat het me bezig houdt. Vooral de vragen over vroeger en het bewust zoeken naar herinneringen.

Pieter was al thuis toen ik terug kwam van Thea.
Vreemd, hij zei niet zoveel. Vroeg alleen of de trein vertraging had gehad. En liet me verder met rust. Hij had zowaar een keer niets waarin hij gerustgesteld moest worden.
Maaike had door dat ik met de trein was weggeweest en omdat we dat nooit doen, was ze heel nieuwsgierig hoe de trein eruit zag.
Toen ik Ruben naar bed bracht, vroeg hij waar ik geweest was.  Daar had ik het met Thea over gehad. Ik vertelde Ruben dat ik een paar keer naar iemand toe ga die mij helpt met dingen die ik moeilijk vind. Ook Mama’s hebben wel eens hulp nodig.

Herinneringen van vroeger

Een paar dagen later pak ik de oude fotoalbums. Albums uit mijn jeugd, maar ook de albums van Pieter en mij samen. Maaike lijkt veel op mij. Eigenlijk was ik best een leuke meid om te zien.
Bij de foto’s van de eerste vakantie van Pieter en mij, merk ik dat ik glimlach. Jong verliefd stel. Echt een knappe man.
Ik blader een paar jaar verder. Dan kom ik foto’s tegen waar ik een naar gevoel bij krijg. Die foto op het strand. Daar bleef hij maar dingen vragen waar ik niets van begreep.
Als ik er nu over nadenk, was dat al een vorm van geruststellen. Die dag eindigde niet leuk.
Pas nu herken ik dat het toen al een vorm van angst en dwang was.

Ik neem een paar albums mee naar beneden om met de kinderen te kijken. Maaike zegt dat ik zo mooi was. Ruben vindt Papa gek met zijn haren.
Dan komt Pieter erbij. Het wordt ontspannen en  gezellig. Als de kinderen op bed liggen, vraag ik aan Pieter waarom hij verliefd op mij is geworden. Hij denkt even na. “Je was en bent mooi, je was zorgzaam en lief. Ik had het gevoel dat ik overal met jou over kon praten.”
Tja, dat laatste bedoelt hij als compliment, maar dat is precies waar het mis is gegaan. Hij kan te goed met mij praten…..
Herinneringen zijn niet alleen maar fijn.

Complimenten

Thea heeft volgens mij ook gezegd dat ik eens moest proberen een compliment te geven aan Pieter.  Dat doe ik echt niet, dacht ik.
En op één of andere manier heb ik het nu twee keer gedaan in één week. Gemeend en spontaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *