Durf jij het anders te doen?

Het leuke van een blog schrijven is dat je het voor een ander schrijft, maar dat het eigenlijk over jezelf gaat. En dat geldt ook voor mij.

De titel van deze blog: Durf ik het anders te doen?

Mijn missie is om mensen te helpen thuis hun eigen patroon te doorbreken; dat ze de moed vinden om het anders te gaan doen. En dat voelt eng. Ik weet het, want ik heb zelf die verandering ook doorgemaakt.

Bij al mijn cliënten zie ik een verandering. Soms een grote die snel gaat , soms een kleine die wat meer tijd nodig heeft. Dat is allemaal goed. Het gaat erom dat iemand iets durft te veranderen waar hij of zij het vertrouwen in heeft dat het gaat lukken.

Een uitspraak die ik mijn coachopleiding heb geleerd, houd ik altijd in gedachte:

Eén stap voorbij de angst is moed, twee stappen voorbij de angst is overmoed.”

Een jaar geleden ben ik, met hulp van businesscoach Veronique Prins, begonnen om mijn praktijk als een echt bedrijf neer te zetten. Ik heb altijd in loondienst gewerkt en ken geen mensen met een eigen bedrijf, dus ik heb afgelopen jaar een hele nieuwe wereld leren kennen. En dat werkt!

Ik heb heel wat stappen voorbij mijn angst gezet. Mijn eerste artikel, mijn eerste info-avond, mijn eerste persbericht, mijn eerste workshop, mijn eerste presentatie bij de huisartsen, enz……….. Mijn lijfspreuk afgelopen jaar heeft mij hier telkens bij geholpen:

IK DOE HET GEWOON.

Dit klinkt eenvoudig en dat is het ook. Ik weet dat ik niet iets doe wat ik echt niet aandurf. Maar de adrenaline heeft dit jaar wel goed gewerkt in mijn lichaam. En nu ga ik weer iets doen wat ik eng vind.

Afscheid info-avond

Afgelopen week had ik mijn vierde info-avond. Een mooie zinvolle avond met acht deelnemers. Mijn doel van de info-avond is om informatie te geven over hoe het anders kan als je te maken hebt met angst of dwang in je gezin.

Na deze avond voelde ik dat ik moet doen waar ik goed in ben.

Dat is het creëren van een veilige sfeer waarin mensen de eerste stap naar verandering kunnen zetten. Informatie geven gaat dus niet meer het hoofddoel worden.

De ideeën zitten in mij en ik vertrouw er op dat dit komende tijd concreet gaat worden.

Waarom vind ik het toch eng? Ik ga iets loslaten waarvan ik veel geleerd heb, waarvan ik weet hoe ik het moet aanpakken én wat werkt.

Als ik iets loslaat kan er iets mooiers voor in de plaats komen.

Ik doe het gewoon!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *