De balans opmaken – Pamela deel 16

Pamela komt voor de laatste sessie van haar traject. Ze heeft veel geleerd en is behoorlijk wakker geschud. Tijd om de balans op te maken en te beslissen hoe ze verder wil.

Helemaal blij vertel ik aan Thea hoe het is gegaan met het stappenplan. Ik heb mijn plek, mijn kamer!
Toch ging het in de week daarna niet altijd goed als ik daar wilde gaan zitten. Pieter hield me een aantal keren tegen als ik naar boven wilde gaan. Dan lag er weer iets niet goed, of hij maakte zich zorgen.

Wat heb ik geleerd?

Thea is trots op mij dat het gelukt is. Waar ik nog steeds een beetje verbaasd ben dat het zo makkelijk ging, zie ik aan haar dat zij dit wel had verwacht.
“Je hebt de basis goed door. Reageren vanuit je rust en duidelijk zijn. Het stappenplan dwingt jou om niet zo maar iets te roepen, maar om werkelijk te bedenken waar jij last van hebt en wat jij wilt,” legt ze uit.
Ik hoor mezelf ‘ja maar’ zeggen. “Ja maar, waarom kost het daarna telkens moeite om naar boven te gaan? Waarom houdt hij me dan tegen?”
Oh nee, niet hij, de dwang!
Ik snap het.
Omdat het mij nu lukt verwacht ik dat Pieter vanaf nu ook alles anders gaat doen. Ik ben weer bezig om hem te veranderen.

“Je hebt nu ervaren wat je met het stappenplan kunt bereiken. Nu is het een kwestie om dit te blijven toepassen. Wel stapje voor stapje. Een valkuil is dat we te snel en te veel willen. Dat is niet liefdevol en zorgvuldig. Ook jij hebt tijd nodig om aan deze manier te wennen,” zegt Thea.

Ze legt het stappenplan uit voor een andere situatie, iets met haar werk als docent.
Het wordt speels en praktisch. Je kunt hier dus echt mee spelen, ongeacht de situatie. Leuk!

De balans tussen toen en nu

“Het is ruim vier maanden geleden dat je op de Mind-dag was. Kun je nog terug halen hoe het toen voor je was? Hoe het thuis ging?”
Goeie vraag, ik ben het al een beetje vergeten.
Terug in de trein maak ik een lijstje:

TOEN NU
Gefrustreerd dat niks werkte Nu zijn dingen gelukt
Veel boos en ruzies Ik kan reageren vanuit rust
Ik wist niet wat ik wilde Ik begin te leren wat ik wil
Geen fijne sfeer voor de kinderen Meer rust in huis voor de kinderen
Er mocht niet over gepraat worden De kinderen begrijpen wat er is
Ruben begon dwangen te hebben Ruben is meer ontspannen
Pieter weigerde echte hulp Pieter heeft therapie
Niet praten met elkaar Pieter en ik hebben al een paar keer voorzichtig kunnen praten over OCD
Niks leuks doen Komend weekend gaan we een dag samen weg en ik heb er zin in
Enorm schaamtegevoel Ik voel me minder schuldig
Ik begreep er niets van Ik heb inzicht wat er speelt

 

Ik heb dit nog even nodig

Thea heeft haar belofte waargemaakt. Na één traject heb ik de handvatten om dingen anders te doen en is dat ook gelukt.
Vorige keer had ik al gevraagd of er eventueel een vervolg is.
Stoppen, eens trippenkaart of een vervolgtraject.

Ik kies voor het laatste. Dit steuntje in de rug en dat stemmetje op mijn schouder wil ik nog niet kwijt.

Heb je een deel van Pamela gemist?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *